Expandmenu Shrunk


Historie

Voetbalvereniging Vorden is opgericht op 1 augustus 1929. Beginjaren (1929 – 1955)

Oprichting

2 Blauw Wit1 Hercules2-1 Oprichting v.v. Vorden in 1929 in Cafe Pardijs

In de jaren voor 1929 hadden enkele enthousiaste voetballiefhebbers al 2 pogingen gedaan om een voetbalvereniging van de grond te krijgen, maar zowel Blauw-Wit als Hercules waren geen lang leven beschoren. Blauw-Wit speelde niet in de competitie, maar was tussen 1917 en 1924 wel actief tijdens seriewedstrijden. In 1926 richten enkele jeugdige voetballers de club Hercules op, maar ook zij kwamen niet uit in competitieverband. In 1929 wilden deze jonge jongens (waren inmiddels 18 tot 21 jaar) in de GVB gaan voetballen, maar kregen als antwoord dat er een officieel bestuur moest komen en dat er onder een andere naam gevoetbald moest gaan worden. Tijdens een speciale vergadering in café Pardijs (nu kapsalon Heersink) werd de Voetbalvereniging Vorden opgericht op 29 augustus 1929 en het 1e elftal mocht uitkomen in de 3e klas GVB. De bestuursleden wie de eer en de durf hadden om de deze prachtige vereniging in deze beginjaren te leiden waren de heren J. Derksen, A. Kost, B. Pardijs, F. Jansen en J. Plezier. Tijdens de oprichting werd bepaald dat het tenue een zwart shirt zou zijn met een verticale gele baan in het midden. Deze clubkleuren zijn afkomstig uit het gemeentewapen van Vorden. Dat het in deze beginjaren, het waren de crisisjaren voor de tweede wereldoorlog, niet gemakkelijk was om als vereniging financieel het hoofd boven water te houden, moge duidelijk zijn. Vlak na de oprichting moesten er dan ook weer nieuwe bestuursleden gekozen worden, en vanaf 1931 is dhr. Jan Lammers voorzitter geworden. Deze op en top bestuursman heeft bijna een kwart eeuw de voorzittershamer gehanteerd en velen zijn ervan overtuigd dat door zijn overredingskracht en inzet de vereniging in de jaren ’30 en ’40 de moeilijke jaren heeft overleefd.

Accommodatie

3 Waarleweg 1929-19454 Houten keet - oude zutphenseweg -1953-1946

De voetbalvereniging speelde in de beginjaren in het buurtschap Linde tussen de Lindeseweg en de Waarleweg . Waar Blauw-Wit en Hercules op velden speelden die de rest van de week fungeerden als weiland, daar kreeg v.v. Vorden een echt voetbalveld tot haar beschikking. Al tijdens het 2e seizoen werden er palen met draad om het veld heen gezet en kwam er ook een houten keet bij de ingang te staan. Dit gebouwtje deed dienst als entreehok, materialenhok, kleedkamer voor de scheidsrechter en verkooppunt voor koffie, koek en snoep. Later is dit houten gebouw meegegaan met de verhuizing naar de oude Zutphenseweg en heeft daar nog dienst gedaan t/m 1955. Op zondagmiddagen wanneer het 1e elftal een thuiswedstrijd speelde waren er veel mensen die vanaf de Waarleweg de wedstrijd gratis konden aanschouwen en dit scheelde volgens voorzitter Lammers te veel entreegeld, dus inkomsten. Men heeft toen besloten om langs driekwart van het veld op ooghoogte een jutendoek op te hangen, zodat er vanaf de Waarleweg niet meer gratis naar de wedstrijden gekeken kon worden. Dit jutedoek was met ringen bevestigd aan ijzerdraad en kon als een gordijn uitgevouwen worden. Na de wedstrijd werd het weer terug gevouwen en opgeborgen in daarvoor bestemde houten kasten. Tijdens de laatste dagen van de 2e wereldoorlog in april 1945 werd het gebied rond boerderij ’t Garmel omgebouwd tot een groot legerkamp, omdat de Canadese opmars werd gestuit door felle tegenstand in Leesten en Zutphen. Het voetbalveld deed dienst als standplaats voor zware artillerie (155 mm geschut) en op 2 april werd vanaf deze plek Leesten, Almen en Zutphen onder vuur genomen. Na de bevrijding was het voetbalveld compleet vernield en aangezien men al wel de toezegging had gekregen van de gemeente dat de nieuwe accommodatie op de oude Zutphenseweg zou komen, moest men het seizoen ’45-’46 uit zien naar een noodveld aangezien de nieuwe accommodatie nog lang niet klaar was. Dit noodveld heeft tussen het oude veld en boerderij ’t Garmel gelegen en in 1946 is v.v. Vorden definitief verhuisd naar de oude Zutphenseweg. Om nog even terug te komen op de bestuursleden in deze jaren, moet in ieder geval één persoon genoemd worden: Henk “van de Empo” Emsbroek. Als voetballer van het 1e elftal in de jaren ’30 en ’40 was hij al verdienstelijk geweest voor de vereniging, maar vooral zijn bestuurlijke inzet is van groot belang geweest voor de v.v. Vorden. Bijna 35 jaar heeft hij zitting gehad in het bestuur, waarbij hij 25 jaar de dubbele functie van secretaris/penningmeester bekleedde.

Sportief

vorden 1 1934vorden 1 1949

Het seizoen 1929/1930 was het competitiedebuut voor de geel-zwarten en met een 4e plaats achter ploegen als Be Quick 4 en AZC 5 was dit best redelijk te noemen, omdat genoemde verenigingen al ruim 20 jaar deze prachtige sport beoefende. In het 2e seizoen boekte de vereniging haar eerste succes. Het eerste elftal promoveerde naar de 2e klas GVB, en in 1932 werd er zelfs promotie naar de 1e klas GVB afgedwongen. In deze 1e klas GVB was meestal een middenmootpositie het resultaat, maar in 1936 werd slechts met 6 punten de laatste plaats bezet. Aangezien er zich weer een aantal nieuwe verenigingen hadden aangemeld bij de GVB, werd besloten dat voetbalvereniging Vorden niet zou degraderen. In 1939 waren er echter geen ontkomen aan, en het 1e elftal kwam weer uit in de 2e klas GVB. In de jaren daarna werd het steeds moeilijker een gewoon competitieprogramma af te werken door toedoen van de oorlog. Toen in 1945 op het nieuwe terrein het competitievoetbal weer werd hervat, speelde het eerste elftal in de 1e klas GVB. Echte vordenaren als van Ark, Smit, Emsbroek en Rouwenhorst waren destijds spelers in het eerste elftal die wedstrijden afwerkten tegen o.a. Oeken, Koolhazen (Lochem) en BIC (Brummen). De 1e klas was destijds de hoogste klasse in de afdeling GVB en aangezien er toen nog geen betaald voetbal bestond en ook geen Hoofdklasse KNVB, was dit een behoorlijk niveau. Prachtige streekderby’s tegen PAX, Ruurlo, Steenderen en Zelhem zorgden ervoor dat het voetbal echt leefde in Vorden en met name de gebroeders Wentink (tijdens een seizoen speelden zij zelfs met z’n vieren in het 1e elftal) waren een begrip in de regio. In 1951 was de voetbalvereniging Vorden heel dicht bij het kampioenschap in de 1e klas, maar jammer genoeg bleef Oeken ons net 1 puntje voor. In 1954 degradeerde de club weer naar de 2e klas GVB, en dat dit gebeurde in hetzelfde seizoen dat buurman Ratti juist promoveerde van de 2e naar de 1e klas GVB, maakte deze degradatie extra zuur.

Algemeen

opening poort 1968

Het ging steeds beter met de vereniging en vooral sinds de invoering van het jeugd- en juniorenvoetbal steeg het aantal leden aanzienlijk. De roep om een verbeterd (of zelfs een nieuw) clubgebouw werd groter en groter, en toen in 1968 de voorzitter, dhr. W. Kuijper, de nieuwe accommodatie officieel had geopend, was de club in 1x een bestuurskamer, kantine en 4 kleedkamers rijker. Voor dhr. W. Kuijper was deze opening een hoogtepunt tijdens z’n bestuursjaren bij de voetbalvereniging Vorden. Deze beminnelijke man, die oorspronkelijk uit De Hoven kwam, maar sinds zijn huwelijk in Vorden woonde, heeft in zijn jaren als voorzitter heel veel sympathie gekweekt bij de leden, en werd dan ook zeer terecht benoemd tot ere-voorzitter toen hij in 1969 de hamer overgaf aan dhr. Oost.

Sportief

8 6a kampioenschap 1963 jan lindenschot

Het leek op een gegeven moment een obsessie te worden, maar gelukkig werd na 6 “2e plaatsen” in 1963 eindelijk het kampioenschap behaald in de 2e klas GVB. Spelers als Velhorst, Eggink, Nijenhuis, Buunk en Rothman presteerden het om weer terug te keren naar die prachtige 1e klas GVB. Streekderby’s tegen Ruurlo, Steenderen en Zelhem zorgden voor prachtige wedstrijden in die jaren, maar de derby’s tegen PAX waren de echte krenten in de pap. In 1966 en 1967 was toevallig beide keren PAX-Vorden de laatste wedstrijd van de competitie en beide keren kon PAX kampioen worden. De eerste keer stak Vorden er via een 4-4 een stokje voor, maar een jaar later kon via een 2-0 winst de vlag toch in de top bij PAX. De drempel naar de 4e klas was net te groot voor Vorden en ook de vervangers van de generatie “Lindenschot” (nu nog altijd een vriendengroep) waren niet in staat om voor het eerst in de historie naar de grote KNVB te promoveren. Het werd ieder jaar zelfs steeds moeilijker om zich te handhaven.

Algemeen

8 Houten kantine 1974

Het zijn de meest succesvolle, maar zeker ook de roerigste jaren van de voetbalvereniging. Eind jaren ’60 werd er besloten om een zaterdagafdeling op te richten en t/m de midden jaren ’70 heeft v.v. Vorden 2 seniorenelftallen gehad op de zaterdag. Onder bezielende leiding van o.a. Wim Sloetjes, Noud v. Houte en Eef Wentink hebben toen vele spelers bij v.v. Vorden mooie jaren beleefd, maar de vereniging kreeg er ook vele dilemma’s bij. Allereerst was er natuurlijk de veldbezetting, want in deze jaren groeide de jeugdafdeling van de voetbalvereniging alsmaar en werd het steeds moeilijker alle wedstrijden af te werken op 2 velden. En verder was er natuurlijk het getouwtrek van de zaterdag- en zondagafdeling aan de A-junioren, die over moesten naar de senioren. Dit laatste twistpunt werd op een gegeven moment zo hard gespeeld, dat een groot gedeelte van de zaterdagspelers het lidmaatschap heeft opgegeven en daarmee een eind bracht aan de zaterdagafdeling van de v.v. Vorden. Saillant detail is dat een groot gedeelte van deze spelers toen overschrijving heeft aangevraagd naar buurman s.v. Ratti, de vereniging waar een paar jaar daarvoor v.v. Vorden vergaande fusieplannen mee heeft besproken ….. Een positief geluid uit deze periode is zonder meer de bouw van een nieuwe kantine geweest. v.v. Vorden had sinds 1967 een prima accommodatie, maar de behoefte aan een nieuwe, maar vooral grotere kantine bleef bestaan. Toen in 1975 de vereniging de mogelijkheid kreeg om een oude kleuterschool over te nemen was de club ineens een kantine rijker. Dit houten gebouw kwam naast de kleedkamers te staan, parallel aan het hoofdveld en de ruimte die daarvoor als kantine dienst had gedaan, werd omgebouwd tot bestuurskamer en 2 extra kleedkamers. Een andere verandering was de aanleg van het 3e veld. Het hoofdveld bleef bestaan, maar het 2e veld, dat parallel liep aan het 1e veld, verdween en in plaats daarvan kwamen er 2 velden over dwars tegen het hoofdveld aan te liggen. Sindsdien is de verdeling van de velden hetzelfde gebleven, alleen is het kleine “oefenhoekje” tussen het hoofdveld en het zwembad verdwenen

Sportief

Vorden 1 - 1977

Zoals hiervoor besproken zijn de jaren ’70 de meest succesvolle geweest in de historie van de voetbalvereniging. Toen begin jaren ’70 Herman de Weerd werd aangetrokken als trainer, zat v.v. Vorden een beetje tussen 2 periode’s in. Men moest afscheid nemen van een aantal routiniers, maar de jonge vervangende spelers kwamen in de 1e klas nog een beetje tekort. Het eerste seizoen van Herman de Weerd werd dan ook afgesloten met degradatie naar de 2e klas GVB. Toch werd al snel duidelijk dat het elftal, met spelers als B. Nijenhuis, H. Stokkink en J. Eggink mogelijkheden had om hogerop te komen en het eerste jaar in de 2e klas werd dan ook direct met een kampioenschap bekroond. Ook in de 1e klas GVB was v.v. Vorden een hoogvlieger en vooral de komst van Geert Heersink (kwam van Almen) zorgde voor een enorme positieve impuls. Toen ook in deze klas het kampioenschap werd behaald, werd het enthousiasme binnen de vereniging alsmaar groter en keek iedereen uit naar het debuut in de Hoofdklasse GVB. Deze klasse was in 1974 na de reorganisatie van de KNVB als extra afdeling in de GVB toegevoegd en zorgde ervoor dat v.v. Vorden nog een extra hindernis moest nemen om de stap naar de grote KNVB te kunnen maken. Het eerste jaar werd netjes als middenmoter afgesloten, maar in het 2e jaar ging het eindelijk lukken. In het seizoen 1976-1977 promoveerden de eerste 3 naar de 4e klas KNVB en toen v.v. Vorden thuis tegen VVG uit Gaanderen met 2-0 won was het zover: v.v. Vorden promoveerde voor het eerst in de historie naar de 4e klas KNVB. Toen een paar weken later concurrent Colmschate onverwachts verloor en v.v. Vorden tegen St. Joris wel de benodigde 2 punten pakte, was zelfs het 3e kampioenschap in 4 jaar een feit. Dit kampioenschap werd natuurlijk weer groots gevierd, maar de beenbreuk van de jonge en talentvolle Bert Vlogman was toch een smet op dit feest. Het debuut in de 4e klas was in eerste instantie een succes, maar na de winterstop werd het toch nog lastig. In een spannende slotfase wist v.v. Vorden toch nog een keurige middenmootpositie af te dwingen en trainer Herman de Weerd kon na al die succesvolle jaren met een tevreden gevoel afscheid nemen. De volgende 2 jaar (onder leiding van H. Spikkert) werden prachtige seizoenen, met in 1979 zelfs een prima 4e plaats (tot aan de winterstop zelfs koploper). Vooral de prachtige 1-4 overwinning in Hengelo op PAX was een wedstrijd om in te lijsten en zorgde voor veel enthousiasme bij de meegereisde supporters. In al deze jaren steeg natuurlijk ook het aantal supporters tijdens de thuiswedstrijden van onze hoofdmacht. Wedstrijden tegen Witkampers, RKZVC en PAX waren de hoogtepunten en spelers als Andre en Ernst te Veldhuis, Gerard te Beest, Bert Vlogman, Chris Hissink, Reinier Teerink en eerder genoemde Geert Heersink zorgden voor vele aantrekkelijke zondagmiddagen.

Algemeen

sorbo toernooi

Zo roerig de jaren ’70 waren bij de voetbalvereniging, zo rustig verliepen de volgende 10 jaar. Natuurlijk waren er opmerkelijke zaken, zoals de invoering van de shirtreclame en de viering van het 60-jarig jubileum en de opmars van het prachtige Sorbo-Jeugdvoetbaltournooi, maar in het algemeen verliepen deze jaren zonder al teveel opschudding. Voor voorzitter Jan van Ark werd het echter wel snel duidelijk dat de toenmalige kantine geen lang leven meer had beschoren en dat v.v. Vorden moest uitzien naar een nieuw onderkomen. Samen met enkele andere vrijwilligers heeft hij zich vele jaren ingezet voor de Activiteitencommissie wie wekelijks een grote bingo organiseren en zich midden jaren ’80 ten doel stelden om een nieuwe kantine voor de v.v. Vorden te financieren. Bij de jeugd werd het ledental alsmaar groter en toen Henk de Jonge jeugdvoorzitter werd, werd er niet alleen nog maar gekeken naar de kwantiteit maar ook naar de kwaliteit. Samen met enkele andere enthousiastelingen ging hij hard aan het werk om ervoor te zorgen dat het niveau van de jeugdelftallen omhoog gekrikt zou worden. Tegelijkertijd organiseerde hij samen met o.a. Jan Golstein jaarlijks het Sorbo-Jeugdtournooi en binnen enkele jaren werd dit tournooi een zeer aansprekend evenement met deelname van o.a. Ajax, Feyenoord, PSV, Anderlecht en Schalke ’04.

Sportief

Vorden 1 - 1988

Na de vette jaren volgde in 1982 de magere jaren voor het 1e elftal van de v.v. Vorden. In een memorabele wedstrijd tegen AD’69 werd het lot bezegeld en moest Vorden weer terug naar de GVB. Daarin werd ieder jaar weer geprobeerd het verloren terrein goed te maken, maar men moest wachten tot 1987 toen de terugkeer van Herman de Weerd weer leidde tot aansprekende resultaten. Werd het 1e jaar promotie nog net gemist door een 5e plaats, in 1988 was het dan toch eindelijk raak. De eerste 3 ploegen promoveerden naar de 4e klas en uit tegen MEC uit Miste kon de champagne eindelijk ontkurkt worden. Door een gelijkspel (1-1) en puntverlies van ABS uit Bathmen was promotie een feit en kon de jonge ploeg van Herman de Weerd (Bert Huetink, Gert Pardijs, Frank Rouwenhorst, Peter Hoevers, Marc van der Linden, Bert de Jonge en Reind-Jan Westerveld waren 22 jaar of jonger) zich opmaken voor de 4e klas. Peter Hoevers had in dit jaar zoveel indruk gemaakt dat hij het een jaar bij De Graafschap 2 mocht proberen. Voor v.v. Vorden was dit in behoorlijke aderlating en ondanks de overgang van de A-junioren Edwin Meijer en Wilco klein Nengerman moest v.v. Vorden na 1 seizoen 4e klas weer terug naar de onderafdeling.

Algemeen

Waar jarenlang over werd gesproken kwam in 1991 eindelijk klaar: de nieuwe kantine met 6 kleedkamers. Onder leiding van Harry Jansen, uitvoerder bij hoofdaannemer Rondeel, en Ap Wentink, bestuurslid en verantwoordelijk over de grote groep vrijwilligers, kwam een prachtige nieuwe accommodatie tot stand die getekend is door architekt Bielderman. Door de inspanningen van de activiteitencommissie die onder leiding van Jan van Ark en vele andere vrijwilligers wekelijks de bingo organiseert, kon een heel groot gedeelte van de kosten gefinancierd worden.

Clubgebouw de Ark

jan van ark - de ark

Toen voorzitter Jan van Ark ook nog eens kenbaar maakte er na 12 jaar mee te willen stoppen keek niemand vreemd op dat het nieuwe gebouw de naam “de Ark ” kreeg. Zijn opvolger Jan Rouwenhorst (reeds vele jaren jeugd- en bestuurslid) heeft in zijn beginjaren heel veel energie gestoken in de relatie met de gemeente Vorden, die in de jaren daarvoor behoorlijk was vertroebeld. Dat beide partijen vanaf midden jaren ’90 weer “on speaking terms” zijn en op dit moment de relatie zelfs heel goed te noemen is, heeft voor een aanzienlijk gedeelte te maken met de inspanningen van Jan Rouwenhorst in zijn eerste jaren als voorzitter. Financieel werden het zeer magere jaren en in 1996 luidde penningmeester Bert Beck zelfs voorzichtig de noodklok. In moeilijke tijden komt echter altijd de echte saamhorigheid van een vereniging naar voren en via een prachtige “familiedag” met o.a. een sponsorloop, “dikke bertha” en vele andere activiteiten werd ruim 10.000 gulden bijeen gebracht en kon het gat in de begroting netjes gedicht worden. De jaren daarna bleef deze dag (inmiddels omgeturnd tot “Wickey de Vikking-Tournooi”) samen met het inmiddels befaamde jeugdtournooi, financieel de krenten in de pap en zorgden er mede voor dat v.v. Vorden inmiddels een financieel gezonde vereniging is ! In 1998 beleeft de vereniging een tragisch moment. Tijdens een uitwedstrijd van ons 1e elftal tegen IJsselstreek in Deventer, komt voorzitter Jan Rouwenhorst door een acute hartstilstand zeer onverwacht om het leven. In de dagen daarna en tijdens de begrafenis op de Vordense begraafplaats blijkt, door het medeleven en de grote komst van leden en ex-leden van de voetbalvereniging Vorden, eens temeer dat Jan Rouwenhorst een enorme betekenis heeft gehad voor onze vereniging.

Sportief

Vorden 1 2001

Er stond wederom een grote reorganisatie op komst bij de KNVB en dat hield o.a. in dat de onderafdelingen zouden verdwijnen en er 6 grote districten zouden komen. Het toeval wil dat v.v. Vorden in 1996 de laatste wedstrijd van de GVB (geldersche voetbalbond) heeft gespeeld. Na de bekerfinale tegen Heeten werd symbolisch de vlag gestreken en mochten de aanvoerders van v.v. Vorden en Heeten deze plechtigheid uitvoeren. De Hoofdklasse, 1e klas en 2e klas GVB werden opgeheven en vervangen door de 5e en 6e klas KNVB. Het doel van v.v. Vorden bleef echter ongewijzigd en dat was promoveren naar de 4e klas en daarin eens langer verblijven dan 1 seizoen. Want ook in 1992 werd, net als in 1989, promotie naar de 4e klas direct vervolgd door degradatie. In 1998 was het dan zover. Via een dubbele beslissingswedstrijd tegen Sp. Brummen dwong het 1e elftal promotie af naar de 4e klas. Vooral de uitzege op sp. Brummen (2-6, met doelpunten van Ronald de Beus, Dennis Wentink, Marc van der Linden, Mark Sueters en Peter Hoevers (2x)) was een van de hoogtepunten in de historie van de club. Saillant detail was dat met deze promotie verenigingsman en jongste trainer ooit, Peter Jansen, afscheid nam na 4 jaar trainer te zijn geweest van de selectie, de A-jeugd en de E- en F-pupillen. Het eerste jaar in de 4e klas (in totaal het 8e jaar van de vereniging op dit niveau) leek in eerst instantie succesvol te verlopen, maar moest op het laatst veilig gesteld worden via een beslissingswedstrijd tegen ABS in Laren. Deze ongelofelijk spannende wedstrijd werd met 1-0 gewonnen door Vorden en het seizoen daarop mocht v.v. Vorden het gaan proberen in de “Achterhoekse klasse” (Klasse 4c). Deze 2 jaar werden de meest succesvolle in de historie van de club, want beide jaren eindigde de equipe van Maarten Wolventang op een 2e plaats en plaatste zich voor de nacompetitie. Het eerste jaar eindigde teleurstellend met 2 nederlagen tegen Sp. Rijnland, maar in 2001 was het één groot hoogtepunt. Na prachtige wedstrijden tegen Worth Rheden en DVV (vooral de uitwedstrijd in Duiven was er een om in te lijsten, toen door o.a. 2 doelpunten van Ronald Visser, v.v. Vorden een 2-1 achterstand omboog tot een 2-3 overwinning) volgde de promotiewedstrijd tegen GSV in Zevenaar. Vorden won deze thriller na penalty schieten en naast Jeroen Tijssen, die de beslissende penalty durfde te nemen, was doelman Ronald Hoevers de grote held van Vorden. Deze doelman nam afscheid van het 1e elftal na 2 fantastische seizoenen en vooral zijn laatste wedstrijden in de hoofdmacht van onze vereniging waren verschrikkelijk goed. De spelers die ervoor zorgden dat v.v. Vorden voor het eerst promoveerde naar de 3e klas KNVB waren: R. Hoevers, R.Wullink, E. Oldenhave, J. Tijssen, R. Enzerink, E. Rakitow, H. van Dijk, R. Nijenhuis, D. Wentink, H. van Ditshuizen, Ronald en Ronnie de Beus, S. Verkijk, R. Visser, A. Kamperman, J. Plateeuw en H. Eykelkamp!

Algemeen

Vorden ging op een rustige manier het nieuwe millenium in. Zowel op bestuurlijk vlak als sportief begon de 21ste eeuw goed. Wensen voor de toekomst waren er zeker nog wel, met name het realiseren van een tribune en het plaatsen van veldverlichting stonden bovenaan het lijstje. En, het jubileumjaar 2004 kwam er aan. Een jaar waarop de vereniging haar 75 jarig bestaan zou gaan vieren. Een jubileumcommissie onder leiding van Jan Borgonjen was verantwoordelijk voor een jaar met veel hoogtepunten. Waarvan het feestweekend begin september de bekroning was. De reünie werd bezocht door meer dan 600 leden en oudleden.

Jongste Vordenleden laten een ballon op aan het einde van het feestweekend
Jongste Vorden-leden laten een ballon op aan het einde van het feestweekend

Een ander hoogtepunt was de plaatsing van een tribune bij het hoofdveld in 2003. De aktiviteiten stichting Vorden onder voorzitterschap van Jan van Ark was er na meer dan twintig jaar bingoavonden in geslaagd om behalve het clubgebouw mogelijk te maken, ook voldoende middelen binnen te halen voor de realisatie van deze tribune.

De laatste fase van dit decennium stond volledig in het teken van de verbetering van de accommodatie die tijdens de viering van het 80-jarig bestaan in 2009 werd geopend. Onder leiding van de nieuwe voorzitter William van der Veen (in 2006 als opvolger van Herman Vrielink) zijn vanuit het bestuur de eerste stappen gemaakt om in 2007 te komen tot een vernieuwing en uitbreiding van de accommodatie. Door het opstellen van een speciale werkgroep ‘FCA’ (Financiele commissie Accommodatie) die als doel had gekregen om te komen tot een bedrag van ongeveer € 80.000, — om zodoende de financiering van een kleine twee ton mede tot stand te brengen. Deze commissie organiseerde o.a. een grote verloting met als hoofdprijs een auto en door de inzet van deze commissie en vele lotenverkopers is dit een groot succes geworden. Door ook nog een bonnenactie te organiseren, subsidies aan te vragen bij speciaal hiervoor bestaande fondsen is men in 2009 gekomen tot een bedrag van rond de ton, waardoor de helft van de kosten in ieder geval gedekt waren. Op 28 augustus 2009 was er sprake van een waar hoogtepunt in de historie van onze vereniging, want op de dag dat de club precies 80-jaar bestond werd de vernieuwde accommodatie geopend. Op de verenigingsdag, waar zo’n 60 oud 1e spelers enkele wedstrijden afwerkten, de junioren training kregen van Peter Jansen en enkele spelers van de Graafschap en de pupillen werden vermaakt met luchtkussens en andere activiteiten kwam rond 17.00 uur iedereen (ongeveer 600 mensen) bij elkaar om de accommodatie officieel te openen. Daarna was er buiten en binnen nog een groot feest met BBQ (!) , muziek en heel veel gezelligheid.

80 jaar

Sportief

Helaas duurde het verblijf in 2003 in de derde klasse maar één seizoen. Na een goede start met een uitoverwinning in 3C tegen Viod in Doetinchem verliep het in aanvang goed met Vorden. Maar met het toenemen van blessures kwam het probleem van een in verhouding te kleine vereniging boven drijven. In de beginjaren van het jaar 2000 waren wij in de breedte niet sterk genoeg en liep het 1e elftal vanaf de winterstop achter de feiten aan. Hoogtepunt in het seizoen was de thuisoverwinning op Pax, een wedstrijd in een echte derbysfeer. Nachtelijk bezoek uit Hengelo had de accomodatie in Vorden met blauw/witte verf bewerkt. Een grote schoonmaakactie voor de wedstrijd leverde behalve een redelijk verfvrij sportcomplex ook een verbeten eerste elftal op. De 2-0 uitslag was mede het gevolg daarvan. Toch daalde Vorden af naar de 4de klasse C in mei 2002. Een klasse waar Vorden zich met een achtste plaats in het daarop volgende seizoen prima thuis voelt.
Nadat in 2004 het 75-jarig jubileum is gevierd en o.a. het traditionele Vorden-tenue weer in ere is hersteld, stijgt Vorden 1 seizoen na seizoen richting de top van 4c. Onder leiding van trainer Jan Lichtenberg uit Laren worden er in het seizoen 2004-2005 tot op de laatste dag gestreden om het kampioenschap. In een krankzinnige slotfase, waar er op de laatste speeldag maar 4 punten verschil is tussen de nummer 1 en de nummer 7(!), verliest Vorden van Silvolde en wordt Gendringen de lachende 3e. In het jaar erop blijft Vorden keurig in het linkerrijtje mee doen in 4c, maar in het laatste seizoen van Jan Lichtenberg volgt de bekroning. Terborg en Vorden eindigen in een spannende titelstrijd beide bovenaan en op het complex van Doetinchem volgt een beslissingswedstrijd. Wat daar gebeurt is gelukkig op DVD vast gelegd, anders zul je het nooit geloven. Vorden 1 speelt een kansloze wedstrijd en tegenstander Terborg is in alle opzichten de bovenliggende partij en staat met nog 20 minuten te spelen met 4-1 voor. Er worden al publiekswissels uitgevoerd door Terborg als het vordense publiek nog één keer achter de ploeg gaat staan als 18 minuten voor tijd de 4-2 wordt gescoord door Eric Oldenhave. Daarna volgt een compleet krankzinnig vordens kwartiertje, want Rob Enzerink en 2x Dennis Wentink zorgen voor een waar volksfeest en één geel-zwarte invasie op het hoofdveld van Doetinchem want in het laatste kwartier wordt de stand omgebogen tot 5-4 en mag Vorden 1 zich kampioen noemen van de 4e klas!

1e elftal vv vorden 2007 kampioen

Ook dit keer is het voor Vorden 1 een te grote opgave om zich te handhaven in de 3e klas en ook nu breekt ‘een te smalle selectie’ van een kleine club zich op en kan het zich met tegenstanders als DVV, Longa’30, DVC, WVC, VIOD, Silvolde en Concordia Wehl, niet veilig spelen. De seizoenen 2008-2009 en 2009-2010 in de 4e klasse,onder leiding van trainer Hulshof uit Lichtenvoorde, staan in het teken van afscheid nemen van routiniers als Rob Enzerink, Mark Borgonjen, Erik Oldenhave, Eric Rakitow en Hugo van Ditshuizen. Jongelingen als Bart Stokman, Mike van Lingen en Bas Schröer dienen deze plekken op te vullen. Het is duidelijk een tussenfase voor het 1e elftal van Vorden, maar als Theo Hulshof in 2011 afscheid neemt als trainer van Vorden heeft hij met een 10e en 8e plek weliswaar niet om de prijzen gestreden, maar deze ‘tussenfase’ wel prima begeleidt en zoals hij op zijn afscheid memoreerde : ‘Vorden gaat een hele mooie toekomst tegemoet’.

Wim Kuijpertoernooi sinds 1990

Voetbalvereniging Vorden heeft al vanaf 1985 ervaring met het organiseren van internationale jeugdtoernooien. Het Sorbotoernooi voor C teams had in 1990 een deelnemersveld met clubs als Ajax, Anderlecht, D.Dnjepropetrovsk, Feyenoord, Ikast, Hertha BSC, FC Bayer Uerdingen, Standaard Luik, Sparta Praag, Vienna en Willem II. Bekende spelers als Clarence Seedorf, Patrick Kluivert, Danny Landzaat, Mario Melchiot, Richard Knopper, Robin Nelisse, Andy van de Meijde en Martijn Meerdink speelden mee.

Groei Wim Kuijpertoernooi tot aan 25e toernooi

Het Wim Kuijpertoernooi voor D teams is opgestart door Jan Borgonjen. Hij organiseerde in 1990 een eendaags toernooi in Vorden waarbij een aantal topamateurclubs tot de deelnemers behoorde. Reeds een jaar later was het D team van Feyenoord aanwezig, het begin van een succesvol gebeuren. Wim Kuijper was de toenmalige erevoorzitter, een geliefd persoon binnen de voetbalvereniging Vorden. Dat het toernooi zijn naam kreeg was dan ook niet meer dan logisch. Wim Kuijper zelf bleef daar heel nuchter onder, het jeugdvoetbal stond voorop bij hem. Wim Kuijper heeft een 7 tal toernooien mee mogen maken, hij overleed in 1996. In dat jaar was het al een tweedaags toernooi geworden in het derde weekend van augustus. En onder de deelnemers bevonden zich behalve het Vordenteam enkel nog betaald voetbalverenigingen. Met Norwich City was ook het buitenland vertegenwoordigd ondertussen. Onder de Nederlandse ploegen bevinden zich dan Ajax, Feyenoord, Sparta, Willem II. Vanaf eind jaren ’90, toen inmiddels ook Gerard Greven nadrukkelijk betrokken was bij de organisatie, was de Nederlandse topdrie een vertrouwd beeld op de deelnemers lijst, en was in 2001 zelfs de ploeg van Vancouver bereid om vanuit Canada naar Vorden te komen. Met namen als Bayer 04 Leverkusen (niet meer weg te denken in Vorden) Middlesbrough FC, Schalke 04, Norwich City, MSV Duisburg en Lierse SK is het toernooi echt Internationaal geworden. Een feit dat in 2002 nog eens onderstreept is met de komst van Dynamo Kiev.

In 2015 is om diverse redenen besloten om na 25 jaar te stoppen met de organisatie van het toernooi, en daardoor zal in augustus 2015 het 25e en laatste Wim Kuijpertoernooi gehouden worden. De laatste editie van dit prachtige jeugdvoetbalevenement zal in een bijzonder daglicht komen te staan en met een extra verassing op de deelnemerslijst.